30.05.2015

Museum le Secet door de jaren heen

30.05.2015

Museum le Secet werd opgepakt door Rijnder Kamerbeek. Hij cureerde het project door de jaren heen.

01 - Simone Albers & Roos van Dijk

The composed landscape

In een nieuwe editie van museum Le Secet ontmoeten de werken van Simone Albers en Roos van Dijk elkaar. In "The composed landscape" spelen beide kunstenaars met het landschap en de menselijke ingreep. Mede door de afwezigheid van mensfiguren is de maat in het werk verdwenen en kunnen we als buitenaardse wezens door de zalen dwalen.

We zien een gigantisch werk van Simone Albers waarin een veelheid aan organische vormen weelderig in een overdekte hal woekeren. Het doet denken aan het interieur van een futuristische menselijke nederzetting op een verre planeet. Een ander schilderij speelt met een zelfde menselijk ingrijpen: We kijken uit over een vulkanisch landschap dat onbegaanbaar lijkt. Maar pal naast de vulkaan wordt de suggestie van een menselijke interventie gewekt. Zien we een vreemd gevormde rotspartij of staat er toch een bouwwerk? In moderne werken van Albers is dit ingrijpen of temmen van het landschappelijke op een andere manier aanwezig. Hier speelt niet de mens maar de kunstenares een sterke rol. Door fel gekleurde en glimmende gouden vlakken tegen en door organische vlekpartijen te plaatsen creëert ze composities die moeilijker te lezen zijn, maar daardoor een grotere context aanboren. Een abstracter conflict tussen mens en natuur. Het ongerepte landschap en de ingreep.

Het werk van Roos van Dijk laat er in eerste instantie geen misverstand over bestaan dat de mens het landschap schept. Het lijnenspel in haar werk wordt gevormd door staalbalken, betonplaten en ontspiegeld glas. Een centraal stuk in de expositie is een hoog doek waar een flatgebouw zo is gestileerd dat het in een vrolijk spel van kleurvlakken weer uit elkaar valt. De verschillende manieren van stileren die van Dijk toepast zorgen voor een frisse kijk. Zo heeft een van haar werken een minimalistische maar bijna fotografische uitstraling. Terwijl het in andere grijze werken lijkt alsof ze bouwwerken tot architectonische plattegronden of draadmodellen reduceert. Weer een ander werk is teruggebracht tot een spel van louter zwarte en witte stroken. We gaan steeds uit van menselijke bouwwerken, maar hier heeft het werk een sterk organische kant. Alsof we naar een houtsnede van de Grand Canyon kijken. Hier wordt het menselijke weer natuur.

Zo maken van Dijk en Albers een mooie cirkel rond. De mens, de kunstenaar en het landschap zullen elkaar nooit meer loslaten.

02 - Eva de Jong & Sabina Timmermans

Interrupted by Ideas

Wat is een roerstaafje? Waarom een rode peper? Welke associatie heb je bij het begrip 'natuur'? Wat is een berg zonder context? Kortom, de vraag die Eva de Jong en Sabina Timmermans lijken te stellen in deze expositie: Hoe wordt je interpretatie van de zichtbare werkelijkheid beïnvloed door ideeën?
Ideeen zijn een ordeningsprincipe, geven structuur aan wat we zien. Maar ideeën kunnen je zicht juist ook vertroebelen. Het objectief kijken naar de werkelijkheid wordt steeds onderbroken door zichzelf opdringende ideeën.
Eva de Jong kiest intuitief voor voorwerpen die ze isoleert van iedere context, om zo een vorm zo objectief mogelijk te onderzoeken. De betekenis die ze aan het voorwerp geeft zit in de noodzaak van het schilderen zelf. Ze zoekt naar de relatie tussen deze formele handeling en het idee hierachter. Haar manier van werken lijkt niet zonder deze wisselwerking te kunnen bestaan, maar het idee is een fundament, de uitwerking komt voort uit een intuïtieve handeling. Zo schilderde ze 5 weken lang elke dag een aardappel, zo min mogelijk onderbroken door ideeën.
Sabina Timmermans speelt in haar werk juist wel met de invloed die onze ideeën, herinneringen, verlangens en verbeeldingen hebben op onze perceptie van de wereld. De geconstrueerde en vervreemdende voorstellingen komen voort uit een desoriënterende veelheid aan mogelijkheden waaraan je betekenis kan geven en ontlenen. In het ruimtelijke werk stelt ze onze associatie met de palmboom ter discussie. Hoewel je in eerste instantie denkt aan natuur, tropisch, misschien zelfs paradijslijk, krijgt de palmboom een geheel andere connotatie als we hem associëren met de palmolie-industrie.

03 - Tezz Kamoen & Indira Hamaker

Our daily vegetable

Het werk van Tezz Kamoen en Indira Hamaker vult Museum Le Secet tot aan het plafond. Het werk van beide kunstenaars zorgt voor een grote partij indrukken van karakters, verhalen, situaties en kreten die zo uit het leven lijken te zijn gegrepen. Tegelijkertijd valt er wel degelijk onderscheid te maken tussen het werk van Hamaker en Kamoen.
De werken van Hamaker zijn overwegend rustig en verhaalrijk. De beelden doen licht nostalgisch aan door kleding en sommige hints van locaties. Ze lijken soms op beelden van vergane fotoalbums uit verloren tijden. Toch zit ze haar karakters dicht op de huid, alsof ze de personen kent, of na een droom heeft vastgelegd.
Het werk van Kamoen daarentegen is rauwer en richt zich minder op het individu. Personen worden dikwijls omringt met rondzwevende objecten, geladen kleuren en kreten of uitspraken. Het werk is impulsiever en chaotischer. Het verhalende ontstaat hier meer door de combinatie van indrukken die ze verzamelt.
Dat de werken toch vrijwel naadloos in elkaar overlopen komt door de nadruk op de mens. Er is vrijwel geen enkel werk te vinden zonder een mensfiguur of suggestie ervan. En een gedeelde vluchtigheid. Het is alsof de kunstenaars ontmoetingen, situaties en mensen in een dagelijkse routine willen registreren en een plek geven. Maar indrukken blijven voortduren doorstomen, voor je het weet is er weer een nieuwe te verwerken.

 

04 - Lisa Beckers

Lisa Beckers verliest zichzelf graag en makkelijk in grote weidse landschappen. Kleine details zoals het mos op stenen of verdord gras gekruld om een tak hebben eenzelfde werking op haar. Wat haar aandacht trekt is de aanwezigheid van een andere macht/kracht, je voelt de geschiedenis in de natuur. Dit mysterieuze wekt haar interesse. Het gaat om het pure van de stilte.

Vorig jaar is ze begonnen met de opleiding Klassieke schildertechnieken, hier heeft ze kennis gemaakt met encaustiek. Encaustiek is gesmolten bijenwas met puur pigment, doormiddel van verwarmen wordt de bijenwas vloeibaar en kun je er mee schilderen. Het koelt snel af waardoor je constant terug moet naar het verwarmde palet. Het is dus een langzame procedure, maar het mooie ervan is dat de penseelstreek goed blijft staan.

05 - Rianne de Blauw

Ik was vergeten hoe leuk tekenen kan zijn. Wat het met je kan doen. Het ene moment voelt het alsof de hele wereld in jouw handen ligt, het volgende moment raast ‘ie aan je voorbij. Er zijn momenten waarop je je volledig kunt overgeven aan het maken, en op andere voelt het alsof je van een klif stort. Carte blanche krijgen zet je aan het denken, zeker na vier jaar kunstacademie. Er wordt zoveel van je verwacht, zonder ruimte om fouten te maken, dat het niet meer ‘echt’ is. Tekenen leer je door vrijheid, door loslaten, door vallen en opstaan. Lelijk werk maken, potloden aan de kant smijten, je voornemen nooit meer te tekenen – tot je het weer doet. Omdat je er zin in hebt. Maken om het maken.

06 - Rijnder Kamerbeek

Museum Le Secet is een goede plek om grote dingen klein te maken. Voor de expositie heb ik een selectie gemaakt van archiefmateriaal dat ik in de loop van een paar jaar heb verzameld. Kleine aquarellen van privé beelden, maar ook knipsels uit tijdschriften, foto’s en uitsneden uit mislukte olieverfschilderijen. Deze verzameling beelden zwerft vaak door mijn atelier. Veel raakt kwijt of verdwijnt, maar sommige worden opnieuw verwerkt tot een groot schilderij. Het archiefmateriaal laat ik zelden zien, maar hier krijgt het een mooie plek. Hier krijgt het onzichtbare weer aandacht. Het kleine wordt groot.

07 - Janneke Baltussen

-Katoen, satijn, dekbed, voile, garen, keramiek, papier, potlood, kleurpotlood, stift-

In deze opstelling van Janneke Baltussen staat het materiaal textiel centraal. Gedachteflarden over het materiaal komen er op terecht als tekeningen. Voor haar ontstaan er allerlei lagen in betekenis betreft het materiaal door er op te tekenen, het te bewerken en te combineren met andere objecten.
Haar werk is vaak klein en fragiel en komt bijzonder tot zijn recht in Museum Le Secet.

door de jaren heen
Foto: 01 - Simone Albers & Roos van Dijk | The composed landscape
door de jaren heen
Foto: 02 - Eva de Jong & Sabina Timmermans | Interrupted by Ideas
door de jaren heen
Foto: 03 - Tezz Kamoen & Indira Hamaker | Our daily vegetable
door de jaren heen
Foto: 04 - Rosa Helldorfer & Anouk Mastenbroek
door de jaren heen
Foto: 05 - Lisa Beckers
door de jaren heen
Foto: 06 - Rianne de Blauw
door de jaren heen
Foto: 07 - Rijnder Kamerbeek
door de jaren heen
Foto: 08 - Janneke Baltussen