Melanie Maria

Water

datum
23 t/m 26 September
categorie
Social Aspects
share story
Info

[English text below Dutch]

Melanie Maria stelt zich in haar performances op als een regisseur op zoek naar de eeuwige Andere. Performers en het passerend publiek worden door haar gevraagd om toewijding aan het moment. Zo ontstaan ontwapenende, poëtisch geladen situaties. Binnen deze situaties zoekt Melanie naar de overlap tussen het individu en het collectief. Precies de momenten waarop de grenzen tussen ik/jij/wij/zij vervagen en het geheel van intermenselijke relaties een steeds veranderend labyrint wordt. Hier dwaalt zij dan rond, op zoek naar een begin of een eind. Tegelijkertijd stuurt zij het geheel aan en biedt ze de parameters waarbinnen de totaliteit van performers, objecten, publiek en ruimte opereren. Ze dirigeert en neemt deel. Een dubbelrol die past bij die van de kunstenaar, die immers actief deelnemer én afstandelijk beschouwer van de wereld is.

Tijdens Social Aspects wil Melanie de sculpturale aspecten van haar praktijk uitdiepen. Als uitgangspunt hiervoor neemt ze het idee van water. Water als levensader van de stad, verfrissing en deel van reinigende rituelen. Water als verbinding in een tijd waarin contacten verbroken zijn. Ze ontwikkelt objecten die deel zullen zijn van een waterceremonie. Een reeks handelingen en objecten geïnspireerd op de doop, gericht op het leggen van nieuw contact of het helen van verloren banden. Ze stelt zich voor van de Rijn naar de Waal te zeilen. Ze ziet water als een kans op een nieuw start.
Samen met Nora Aurrekoetxea organiseert zij de tweede ACT van Social Aspects, onder de
titel Can I Come to you River? Een sculpturale installatie en collectieve performance rondom
water als scherm en spiegel van Narcissus.

In her performances, Melanie Maria takes on the role of a director looking for the eternal Other. Performers, passersby and the general public are asked for devotion to the moment they exist in. This investment of energy leads to disarming, poetically charged situations. In these situations Melanie looks for the overlap between the individual and the collective. Exactly those moments where the boundaries between me/you/we/they are blurred and where the whole of human relations become a constantly shifting labyrinth. Here she dwells, looking for either a beginning or an end. Simultaneously, she directs the scene and offers the parameters in which the totality of performers, objects, public and the artist operate. She directs and takes part. A fitting double role for an artist who is an active participant in a society she also reviews from a distance.

During Social Aspects Melanie will develop the sculptural presences in her work. Starting point for this research will be the idea of water. Water as the lifeline of a city, a source of refreshment and a way of cleansing oneself. Water as a way to connect in a disconnected time. She will create objects as part of a ceremony of water. A set of acts and things inspired by baptism, aimed at creating new contacts and healing old wounds. She imagines sailing from the Rhine to the Waal. She envisions water as a chance for a new start.
Together with Nora Aurrekoetxea she will realize the second ACT of Social Aspects under the
title 'Can I come to you river?'. A sculptural installation and collective performance concerning
water as a screen and as the mirror of Narcissus.

bio

[English text below Dutch]

Melanie Maria (1993, Haarlem) studeerde in 2019 af aan Artez / BEAR in Arnhem met een negen uur durende performance onder de titel Never learnt to share. Hiermee won ze de tweede prijs van de VKC Awards 2019. Naast haar opleiding tot kunstenaar heeft ze vanaf 2010 dans/choreografie gestudeerd aan de UvA. Na haar afstuderen werd ze uitgenodigd om een reeks performances te ontwikkelen voor Nothing to Sell, een weeklange tentoonstelling voor het Museo d’Arte Contemporanea in Rome. In 2020 won haar installatie It still remains samen met haar gehele kunstenaarschap de Jan Naaijkensprijs 2020.

In haar praktijk ligt het zwaartepunt bij performances, aangevuld met sculpturale en architectonische ingrepen. Ze creëert situaties waarin het draait om de Ander, in de zin van het publiek, de toeschouwer, de deelnemer, de passant. Ze probeert de grens tussen het zelf en deze ander zo diffuus mogelijk te maken om zo een gedeelde ervaring te scheppen. Door haar publiek om toewijding te vragen en ze te stimuleren om deel te worden van iets collectiefs zoekt ze bewust het ongemak op. Want binnen dit ongemak zijn precies de grenzen tussen de gemeenschap en het individu te vinden. Daar waar het wringt, waar men frictie en aarzeling ervaart, daar bevindt zich de kern van menselijkheid die haar interesseert. 

In haar optiek is op dit moment performance een haast onmogelijk medium door de restricties rondom Covid-19. De afstand en beperkte groepsgrootte maken het opereren binnen het spanningsveld tussen individu en collectief zeer moeilijk. Daarom wil zij voor Social Aspects de sculpturale kant van haar praktijk verder ontwikkelen. Met de rivieren waarlangs Arnhem en Nijmegen gelegen zijn als vertrekpunt zoekt ze naar reiniging en verfrissing. Niet alleen van het lijf en de geest, maar ook van de banden tussen mensen.

Website / instagram / facebook

Melanie Maria (1993, Haarlem) graduated from Artez Arnhem / BEAR in 2019. Her nine hour long performance Never Learnt to Share earned her the second price in the VKC awards of that same year. Besides her education as an artist she studied dance and choreography at the UvA (university of Amsterdam) from 2010 onwards. After her graduation she was asked to realize a series of performance for Nothing to Sell, a week-long exhibition at Museo d'Arte Contemporanea in Rome. In 2020 she won the Jan Naaijkensprijs for her installation It Still Remains and her general practice.

Her practice has its base in performances which are enriched by sculptural and architectural interventions. She creates situations revolving around the Other, the public, the audience, the participant, the passerby. She tries to diffuse the boundaries between the self and this 'Other' as to create shared experiences. By asking her audience for commitment to the moment and by stimulating them to be become part of a bigger whole, she knowingly steers towards discomfort. As it is precisely within these moments of awkwardness that the boundaries between the individual and the collective community become clear. Where there is friction and hesitation there exists a central core of humanity that interests Melanie tremendously.

In her opinion, the restrictions resulting from Covid-19 make the use of performance as a medium nigh impossible. The distance, suspicions and limits to group size make it very hard to operate in the overlap between the individual and the collective. That's why she has chosen to focus on her sculptural practice for Social Aspects 2021. Taking the rivers that shape both Arnhem and Nijmegen as a starting point, she searches for cleansing and refreshment. Not only of the body and mind, but of the bonds between humans as well.

ACT 2

[English text below Dutch]

Can I come to you river? De tweede ACT van social Aspects 2021 zal een samenwerking zijn tussen Melanie Maria en Nora Aurrekoetxea. Water wordt ingezet als verfrissing, als spiegel, als scherm en als verbindend middel in een reinigend ritueel. Arnhem en Nijmegen zijn steden die groeien langs rivieren. Het web van waterleidingen onder de straten volgt de organische groei van een samenleving. Water wordt gedeeld en passeert ons lijf zonder ooit eigendom te zijn. Het maakt ons deel van een cyclus die net zo oud is als onze planeet. Het reflecteert en onderhoudt ons. In zekere zin is water een onbegrensde publieke ruimte. Nora en Melanie zullen deze fluïde ruimte gebruiken voor een performance en presentatie van sculpturen. Zo onderzoeken ze intermenselijke relaties en sociale structuren.

Langs de oevers van de Rijn/Waal zal het passerend publiek een uitnodiging krijgen om deelnemer te zijn in een besloten performance die deels ter plekke, deels via zoom zal plaatsvinden. De deelnemers en performers zijn de enige mensen die deze act zullen ervaren. Een performance als deze bestaat enkel in het moment zelf, en niet via later gedeelde documentatie. Melanie en Nora kiezen voor deze besloten tijdelijkheid omdat ze zoeken naar echt menselijk contact in een tijd waarin de gemedieerde, digitaal gedeelde ervaringen een soort surrogaatfunctie is toebedeeld. Binnen hun praktijken als kunstenaar gaat het juist om het fragiele van echt intermenselijk contact, de kwetsbare kracht van ego en seksualiteit. Ze verbinden deze ideeën aan contextgebonden taal en handelingen. Melanie als choreograaf, Nora als mediator tussen object en mens. Samen komen ze tot een vrij toegankelijke choreografie van mensen, water en objecten. Een interpretatie van de mythe van Narcissus, met de waterspiegel als scherm waarin je kan verdrinken.

Het overwegend sculpturale werk van Nora ontstaat uit een interesse in taal, aanraking en seksualiteit. Voor Social Aspects stapt ze buiten haar normale studiopraktijk en doet ze onderzoek naar performance als medium binnen de publieke ruimte. Voor Melanie geld eigenlijk het omgekeerde. Zij heeft de basis van haar praktijk liggen in performances rondom sociale structuren en probeert nu sculpturaal werk te ontwikkelen wat reageert op reiniging en verfrissing in de vorm van water.

Ze kwamen er tijdens de ontwikkeling van deze ACT achter dat er bijzonder veel thematische overlap is in hun denken en doen. Het is zo een gelijkwaardige coproductie geworden waarin de conceptuele speerpunten uit hun respectievelijke praktijken, aanraking en de ander, harmonieus samenvallen.

02.05.2021 14:00 – 16:00

51°50'59.8"N 5°52'34.2"E Google Maps

Can I come to you river? The second ACT of Social Aspects 2021 will be a collaboration between Melanie Maria and Nora Aurrekoetxea. Water will be used as refreshment, as a mirror, as a screen and as the connective element in a cleansing ritual. Both Arnhem and Nijmegen are cities that grow along the banks of a river. A dense web of water pipes follows the growth of a society. Water is shared and passes through our bodies without ever becoming ones property. It connects us to a cycle that has been going since the inception of our planet. In this sense, water is an unlimited public space. It reflects and supports us. Nora and Melanie will make use of this fluid, timeless entity as a platform for a sculptural and performative installation. Through it, they explore human relations and social structures.

On the banks of the Waal/Rijn passersby and invitees will be asked to participate in a private performance that will in part take place on Zoom. The participants and performers are the sole public and will be the only people to experience this act. A performance like this only exists in a moment, not through shared documentation. Melanie and Nora have chosen this intimate temporality as they are both interested in real human contact in a time where mediated, shared experiences have been accepted as a surrogate. Their respective artistic practices are based on intersubjectivity, the vulnerability and strengths of ego and sexuality. They connect these ideas to context sensitive language and site specific acts. Melanie does so in the role of a choreographer while Nora acts as a mediator between objects and humans. Together, they will create a freely accessible choreography of water, individuals and objects. An interpretation of the myth of Narcissus, using the surface of the water as a screen you can drown in.

The generally sculptural practice of Nora springs forth from an interest in language, touch and sexuality. For Social Aspects, she will take a step outside the known confines of her practice to explore performance as a medium in public space. In a sense, Melanie has decided to follow a mirrored path. The base of her practice lies in performances concerning social structures. Now, she is developing sculptural works that relate to water as a source of contact, cleansing and refreshment.

During the development of this ACT they realized that there was a wealth of overlap between their respective thoughts and acts. This allowed them to create an equipollent coproduction in which the conceptual focuses of both their practices – Touch and the Other – come together in harmony.

02.05.2021 14:00 – 16:00

51°50'59.8"N 5°52'34.2"E Google Maps